Po nied艂ugim czasie wrócili艣my do ma艂ego Tobiaszka aby spe艂ni膰 jego najwi臋ksze marzenie - podarowa膰 mu hu艣tawk臋 ogrodow膮. Wszystko jednak mia艂o si臋 odby膰 w tajemnicy. Zorganizowali艣my wi臋c wyjazd dla ch艂opca, jego siostry i mamy oraz dostaw臋 wymarzonej hu艣tawki z samego rana. Traf chcia艂, 偶e pogoda nie by艂a dla nas byt 偶yczliwa i chwil臋 przed dniem spe艂nienia marzenia, mama zadzwoni艂a, 偶e ch艂opiec lekko si臋 przezi臋bi艂 i wola艂aby nie wyje偶d偶a膰 z nim poza dom. Hmmm spe艂nienie marzenia stan臋艂o pod znakiem zapytania... Ale dla wolontariuszy Fundacji Mam Marzenie nie ma rzeczy niemo偶liwych! Bladym 艣witem przyjecha艂a hu艣tawka, a w艂a艣ciwie jak si臋 okaza艂o stos desek, które mia艂y t膮 hu艣tawk臋 na ogródku utworzy膰. Gdy ch艂opiec jeszcze nie zd膮偶y艂 zobaczy膰 ogrodu szybciutko zasun臋li艣my rolety by ukry膰 przed marzycielem miejsce hu艣tawkowego monta偶u. Wypili艣my kaw臋, zjedli艣my ciasto, porozmawiali艣my sobie niezobowi膮zuj膮co, a zaraz potem, jak prawdziwa grupa do zada艅 specjalnych, podzieli艣my si臋 na dwie cz臋艣ci. Pierwsza, sk艂adaj膮ca si臋 z wolontariusza Mateusza, taty Tobiasz i jego wuja, zaj臋艂a si臋 na ogrodzie monta偶em drewnianego cuda. Druga - wolontariuszka Asia, mama, Tobiasz i siostra zaj臋li艣my si臋 przygotowywaniem obiadu i wspóln膮 zabaw膮. Czas mija艂 szybko i pracowicie, zarówno dla jednej i drugiej grupy. Wraz z Tobiaszem pobawili艣my si臋, obejrzeli艣my jego ulubion膮 bajk臋 o rekinach i w mgnieniu oka zasiedli艣my do wspólnego obiadu. Potem jeszcze tylko kilka chwil i par臋 balonów i byli艣my gotowi do wielkiego fina艂u. Tobi ju偶 zacz膮艂 si臋 domy艣la膰, 偶e co艣 si臋 dzieje, ale chyba nie spodziewa艂 si臋 czego艣 takiego. Gdy tylko rolety unios艂y si臋 w gór臋 na twarzy ch艂opca zago艣ci艂 najwi臋kszy i najpi臋kniejszy u艣miech. Ma艂y zacz膮艂 ta艅czy膰 z rado艣ci i czym pr臋dzej pop臋dzi艂 do hu艣tawki. Rado艣ci, hu艣tania si臋, zje偶d偶ania i zabawy nie by艂o ko艅ca. Nawet s艂oneczko wysz艂o zza chmur zobaczy膰 ten wybuch zadowolenia. To by艂 przepi臋kny widok i cudowny dzie艅, w艂a艣nie dlatego chcemy wci膮偶 spe艂nia膰 nowe marzenia. Tobiaszku, masz cudown膮 rodzin臋 i wspania艂e marzenia, dzi臋kujemy, 偶e mogli艣my sta膰 si臋 cz臋艣ci膮 nich.