Niedziela... Niby zwyk艂y dzie艅, a jednak nie do ko艅ca. Od rana wiedzia艂y艣my, 偶e stanie si臋 co艣 fantastycznego. Przecie偶 to w艂asnie dzi艣 spe艂ni si臋 marzenie Paw艂a! Id膮c wzd艂u偶 ulicy z ogromnym zielonym pud艂em i tortem wzbudza艂y艣my spore zainteresowanie kierowców. Wszystko by艂oby pi臋knie i 艂adnie, ale jak to czasami bywa, pojawi艂 si臋 problem. Nie znalaz艂y艣my domu naszego Marzyciela. Szybki telefon do Mamy i na powitanie wyszed艂 nam Tata i Brat Paw艂a, Micha艂. W eskorcie dwóch m臋偶czyzn dotar艂y艣my do celu. Nasz Marzyciel, tak jak i przy pierwszym spotkaniu przywita艂 nas serdecznym u艣miechem.
          Tortem, w prawie idealnym stanie :), zaj臋艂a si臋 mama, a ca艂a reszta wpatrywa艂a si臋 w zielone pude艂ko, z którego na stole pojawia艂o si臋 coraz wi臋cej cz臋艣ci. Damska cz臋艣膰 widowni nie bardzo orientowa艂a si臋 co do czego s艂u偶y, ale najwa偶niejsze,偶e Pawe艂 by艂 zadowolony. Usmiech nie schodzi艂 z jego twarzy. Przez ca艂y czas naszej wizyty jego rado艣膰 i podekscytowanie objawia艂o si臋 rumie艅cami na policzkach. Pó藕niej nast膮pi艂o wr臋czenie dyplomu i uroczyste krojenie tortu, ze specjaln膮 dedykacj膮 dla naszego Marzyciela. Tutaj pomocna okaza艂a si臋 Ania, siostra Paw艂a.
          W domu panowa艂a bardzo ciep艂a i rodzinna atmosfera. Czas up艂yn膮艂 nam na ciekawych i sympatycznych rozmowach. Dowiedzia艂y艣my si臋 troch臋 o kolegach i kole偶ankach Marzyciela, których pozna艂 na szpitalnym oddziale. Rodzice opowiadali o pasjach i zainteresowaniach Paw艂a, szczególnie o zami艂owaniu do robotów. Hobby to ma swój pocz膮tek w艂a艣nie w szpitalu. To tam marzyciel "za艂apa艂 bakcyla" do takich urz膮dze艅 oraz elektroniki. Nawet jedno z jego "dzie艂" mia艂y艣my okazj臋 zobaczy膰. Jednak po twarzy naszego Marzyciela by艂o wida膰, 偶e jest my艣lami gdzie艣 indziej, a dok艂adniej w s膮siednim pokoju, gdzie na chwil臋 zosta艂y od艂o偶one cz臋艣ci marzenia-robota. Nie chcia艂y艣my przeci膮ga膰 tej chwili, gdy偶 Pawe艂 wprawdzie nic nie mowi艂, ale chyba tylko czeka艂 na ten moment, kiedy b臋dzie móg艂 si臋 zabra膰 do pracy. Szcz臋艣liwe i pe艂ne pozytywnej energii wróci艂y艣my do domów. Bardzo cieszymy si臋, 偶e mia艂y艣my mo偶liwo艣膰 pozna膰 tak wspania艂ego cz艂owieka, jakim jest Pawe艂. Ch艂opca inteligentnego i bardzo symatycznego, który mimo choroby nie poddaje si臋, rozwija swoje zainteresowania i pasje, a swoim u艣miechem daje rado艣膰 wszystkim, którzy go otaczaj膮.
           Pawe艂ku, trzymamy za Ciebie kciuki i 偶yczymy samych sukcesów w 偶yciu!!

P.S. Pami臋taj, 偶e chcemy obejrze膰 efekt ko艅cowy i zobaczy膰 jak funkcjonuje Twój ROBOT.

         Ogromne podzi臋kowania za bezinteresown膮 pomoc i dar serca sk艂adamy Pani Irenie Swierzbi艅skiej oraz Uczniom i Nauczycielom Zespo艂u Szkó艂 Samorz膮dowych w Sztabinie oraz Panu Damianowi Derebeckiemu z firmy ROBOSHOP, który ufundowa艂 opraw臋 marzenia.