Rano Renata i ja wyruszy艂y艣my  do naszej ma艂ej marzycielki Natalki. I chocia偶 nie wiedzia艂y艣my zbytnio jak do niej trafi膰, to przecie偶 czego nie robi膮 wolontariusze Fundacji Mam Marzenie! Zajecha艂y艣my na miejsce. 艁adny zielony dom, pi臋kny ogródek. Tak, to jest dom Natalii. Wesz艂y艣my do 艣rodka. Renata wzi臋艂a aparat, baloniki i dyplom, a ja wzi臋艂am paczk臋 - niespodziank臋. Cze艣膰 Natalko! - krzykn臋艂y艣my. Natalka zawstydzi艂a si臋. Dla tego od razu przesz艂y艣my do rzeczy. Po艂o偶y艂y艣my prezent na kanapie i zaproponowa艂y艣my Natalce, aby zobaczy艂a, co jest ukryte w 艣rodku. Dziewczynka ostro偶nie otworzy艂a paczk臋. Jej oczom ukaza艂a si臋 czarna torba. Renata pomog艂a jej zajrze膰 dalej tak, aby zobaczy艂a nie tylko torb臋. Wyj臋艂y艣my laptop i da艂y艣my go Natalii. Na twarzy dziewczynki od razu zobaczy艂y艣my  u艣miech i rado艣膰. Pokaza艂am jej jak obs艂ugiwa膰 go obs艂ugiwa膰, gdzie i co trzeba zrobi膰 i jak na艂adowa膰 baterie. Dziewczynka powoli si臋 rozkr臋ca艂a... a偶 wreszcie nie oczekiwanie prze艂ama艂y艣my nie艣mia艂o艣膰 Natalii w艂膮czaj膮c kamerk臋, na której widzia艂a siebie i mog艂a robi膰 zdj臋cia, filmowa膰 si臋, tworzy膰 ró偶ne t艂a i dodawa膰 efekty.  Dziewczynka od razu nabra艂a pewno艣ci siebie i teraz oprócz u艣miechu na twarzy, zacz臋艂a bawi膰 si臋 i 艣mia膰. A teraz mnie nie ma! - krzycza艂a uradowana Natalka. 

      Aby uwieczni膰 to spotkanie, Renata zrobi艂a mnie i Natalce zdj臋cia. Wr臋czy艂y艣my jej dyplom i jak to nasza fundacyjna  tradycja przeczyta艂y艣my go i da艂y艣my 3 baloniki. Po偶egna艂y艣my si臋, a Natalka spyta艂a si臋 czy kiedy艣 jeszcze przyjedziemy. Na pewno Natalko:)

 

Dzi臋kujemy!